Biblioteka LO im. Piotra Skargi w Grójcu - rekomendacje czytelników

W KĄCIKU Z KSIĄŻECZKĄ (łac. in angello cum libello) - powiedzenie przypisywane Tomaszowi a Kempis, wyrażające doskonałe szczęście człowieka, który kocha książki i lubi samotność.

NASZE MOLE KSIĄŻKOWE POLECAJĄ:

Paulo Coelho: Zahir - książka dla ludzi o mocnych nerwach ;)
Odnosi się wrażenie, że Paulo Coelho napisał tę książkę dla osób wytrzymałych ;). Taką opinię zyskuje ona nie za sprawą krwawych scen, czy niespodziewanych zwrotów akcji, ale dzięki budowie utworu.
Wraz z rozpoczęciem czytania wzrasta pragnienie poznania tego, co nastąpi dalej. Nad tym pragnieniem dominuje jedynie chęć dowiedzenia się .... o co tu w ogóle chodzi? :D Każdy kolejny wers studzi te zapały - zanim uda się odnaleźć odpowiedzi na "dręczące" (to określenie najbardziej pasuje ;)) pytania, trzeba przebrnąć przez wylewne opisy uczuć, wspomnień. Głębokie, realne a jednocześnie tak niepożądane zatrzymują czytelnika w martwym punkcie, odwlekając w nieskończoność moment rozwiązania nurtującej sytuacji. Czytaniu towarzyszy zniecierpliwienie .. i tak, aż do chwili, w której wszystko diametralnie się zmienia. Fragmenty, które wcześniej zdawały się być zamieszczone w książce jak na złość, coraz bardziej wciągają. Teraz fabuła zaczyna przerywać to, co staje się najbardziej istotne. W końcu, przewidując jedynie fakt, że i tak przewidzieć dalszego ciągu nie będzie można, czytelnicy uczą się łączyć wszystko w jedną, i interesującą całość. Dodam tylko, że z zupełnie "rozbijającym" zakończeniem. Żeby przekonać się jakim, wystarczy przeczytać. ;) (B. M.)

Marjaleena Lembcke: Cień motyla
Książka o dziewczynie chorej na anoreksję? O maturze? O planach na przyszłość? Z pewnością tak, ale...
Cień motyla to przede wszystkim spojrzenie na jedną sytuację z dwóch, zupełnie różnych, punktów widzenia. To urywek życia, którego całej historii nie mamy prawa poznać, ale któremu możemy przyjrzeć się tak, jak zadnemu z książkowych bohaterów nie było dane.
Odważne opisy, niespotykana forma książki, niezwykłe postaci i wreszcie zakończenie, które świadczy o tym, że coś dopiero się zaczyna. Wszystko w jednym :). Jak to możliwe? Przekonajcie się sami ;p. (B. M.)

Edward Potkowski: Czary i czarownice
Niepozorna książeczka w szarych okładkach, rozmiarami idealna by ją schować pod ławkę i czytać (do niczego niezgodnego z lekcją Was nie namawiam ;)). Znajdziemy tam wszystko: informacje, o tym skąd się wzięły czary, jak wyglądały zabiegi magiczne, jak Kościół na to reagował (więc sporo o średniowieczu), no i oczywiście inkwizycja... Nie brakuje ciekawych obrazów, takich jak wywoływanie demona, czy portretów znanych inkwizytorów (tacy niepozorni, a z zimną krwią palili ludzi na stosach)...... Oprócz tego znajdziemy kalendarzyk ważniejszych wydarzeń magicznych w naszym realnym świecie (głównie procesy czarnoksiężników). Zdecydowanie najbardziej przyciągającym uwagę rozdziałem jest rozdział siódmy, zatytułowany: Procesy o czary w Polsce. Wiele mówiło się o naszej tolerancji wobec czarownic, jednak jak się okazuje po lekturze tej książki, nie do końca jest to prawda. Książkę polecam przede wszystkim fanom fantastyki, którzy powinni wyjrzeć spoza kart książek o przygodach Wiedźmina czy Inkwizytora Mordimera Madderina i sprawdzić, co na temat naszego ulubionego gatunku mówi historia. Trzeba jednak przyznać, że w większości jest to raczej pobieżne potraktowanie tematu i jeżeli ktoś chce wiedzieć więcej, powinien sięgnąć po coś innego. Ta pozycja może jedynie zaostrzyć apetyt na fantastykę... (A. K.)

Richard M. Watt: Gorzka chwała - Polska i jej los 1918 - 1939
Ciekawa jest sama konstrukcja książki. Na początek rozdział, który można określić wprowadzeniem. I tu niespodzianka. Pozytywna. Autor powraca do XVI wieku, "złotego" wieku Rzeczypospolitej, doszukując się w tamtych czasach przyczyn klęski, upadku i totalnego rozebrania naszego kraju w 1795. Wspólnie tworzy to jasną i klarowną całość, która pozwala czytelnikowi na wyobrażenie sobie całej sytuacji, w jakiej znalazło się w 1918 roku nowoodrodzone państwo polskie. Z mgły bezbarwnych i niepewnych swoich działań postaci wyłaniają się dwaj silni i zdecydowani na wszystko liderzy: Józef Klemens Piłsudski oraz Roman Dmowski. Chyba można zaryzykować stwierdzenie, że więcej tych panów dzieliło, niż łączyło... Historia Europy w latach międzywojennych była już relacjonowana z wielu różnych punktów widzenia. Watt rozważa ten burzliwy okres koncentrując się na Polsce, jej wewnętrznych wstrząsach i ich związkach z wydarzeniami na całym kontynencie. Książkę uzupełniają liczne ilustracje przedstawiające głównie najwybitniejsze postacie II RP. Mimo wielu pochwał, jakich doczekało się dzieło Watta, nie obyło się bez potknięć. A właściwie jednego, ale dosyć znacznego - choć autor doskonale zdaje sobie ze szczególnej pozycji Kościoła katolickiego w polskim społeczeństwie w latach międzywojennych i głębokim zaangażowaniu religijnym Polaków, niemal całkowicie ignoruje wpływ Kościoła na polską politykę wewnętrzną i zagraniczną. Myślę jednak, że ten błąd (w żadnym razie drobny!) można mu wybaczyć. Na podsumowanie przytoczę fragment oceny New York Times'a: "Książka Richarda Watta jest wielkim osiągnięciem, niezależnie od tego, wedle jakich kryteriów ją oceniamy". Pod jakim kątem ja ją oceniałam? Myślę, że właściwie pod dwoma: "Gorzka chwała" jako pozycja dla kogoś, komu nie wystarcza wiedza podręcznikowa i chce pogłębić swoją wiedzę o historii Polski (głównie okresu 1918-1939) oraz "Gorzka chwała" jako pomoc w przygotowaniach do egzaminu maturalnego z historii. W obu przypadkach spełniłaby swoją rolę. (A. K.)

Sean Covey: 7 nawyków skutecznego nastolatka
Czytaliście "7 nawyków skutecznego działania"? Jeśli nie, to nic straconego. Oto mamy książkę "7 nawyków skutecznego nastolatka", zdecydowanie bardziej przystępną i ciekawszą niż jej poprzedniczka. Nabierz nawyków - ukształtują Cię albo zniszczą. Autor zakłada, że wszystko jest dziełem nawyków, które są nam pomocne w osiągnięciu sukcesu, lub go niszczą. Zadaniem książki jest "wyrobienie" w nas tych pozytywnych nawyków oraz pozbycie się tych "przeszkadzających". Znajdziemy w niej wiele testów, tekstów, historyjek a nawet cytatów, które nie tylko są pomocne w zrozumieniu poznania siebie, ale niektóre są naprawdę warte zapamiętania. Nie zabraknie żartów rysunkowych. Nawet jeśli ktoś z góry zakłada , że takie książki nie są mu potrzebne bo jest dobrze zorganizowany, powinien wypożyczyć, żeby dowiedzieć się czegoś o sobie i sprawdzić, czy rzeczywiście jest takim "dobrym organizatorem" czy po prostu "wiecznie zaganianym". Ja ze swojej strony mogę powiedzieć, że nie żałuję nawiązania znajomości z tą książką. :] (A. K.)

Opowieści niesamowite z prozy rosyjskiej
Strachy na lachy, karaluchy pod poduchy, szczypawki na zabawki.... a w ręku "Opowieści niesamowite z prozy rosyjskiej". Czytelnika i widza XXI wieku, który z zombie, wampirami i innymi stworami jest za pan brat, zapewne niezbyt przerażą czarownice, strzygi i diabły rodem z XIX-wiecznej Rosji. Jednak "Opowieści niesamowite..." urzekają, a czasem śmieszą ówczesną fantastyką i grozą, a osobnikom obdarzonym bujną wyobraźnią delikatne ciarki przejdą po plecach. Zalecane czytanie po zmroku, gdy szkieletony wychodzą z szafy, a duchy wypełzają spod tapczanu. (M. K.)

Jonathan Carroll: Kraina chichów
Wbrew tytułowi książka ta nie ma na celu wprowadzenia czytelnika w stan śmichu-chichu. "Kraina Chichów" to opowieść o pisarzu-Stwórcy, który za pomocą słów kreuje rzeczywistość i kieruje ludźmi jak marionetkami. Mechanizm działa sprawnie, ale do czasu... Bóg umarł, a osobą, która ukończy dzieło, jest wielbiciel pisarza zamierzający napisać jego biografię. Każde kolejne zdanie zmieni los którejś marionetki, a każda z nich ma swoje tajemnice. Witajcie zatem w "Krainie Chichów", miejscu, gdzie przeznaczenie tworzą kartki papieru, a dobro ma drugie, mroczne oblicze. Zapraszam! (M. K.)

Joanna Chmielewska: Lesio
Brakuje Ci NAPRAWDĘ zabawnej książki, nad którą można śmiać się bez końca, a jednocześnie nie ma żałośnie niskiego poczucia humoru? Na szczęście, na te smutne czasy dla powieści humorystycznych mamy rycerza (a konkretnie architekta) na białym koniu, czyli Lesia. Bohater jest niekonwencjonalny w działaniu i nieobliczalny, niczym elektrownia atomowa. Akcja dzieje się w małej firmie, gdzie zespół młodych architektów stara się sprostać oczekiwaniom swojego szefa... ale to niełatwe, gdy ma się w grupie, takiego gościa, jak Lesio Kubajek. Ten uroczy koleś jest gotowy popełnić zbrodnię, przeprowadzić napad na niewinny pociąg towarowy, czy zwiedzać tajemnicze lochy.... A wszystko to dla firmy, rodziny i ... pięknej Barbary. Lesia polubią wszyscy. Jedna z najlepszych -moim zdaniem -książek Joanny Chmielewskiej. POLECAM.(A. K.)

Mario Puzo: Ojciec chrzestny
W moim mniemaniu ta książka jest absolutnym bestsellerem. Autor pokazał w niej przekrój przez hierarchię amerykańskiej mafii, genialnie opisał jej życie i zwyczaje. Przeczytałam kilka książek o takiej tematyce, ale żadna z nich nie może się równać z "Ojcem chrzestnym". Jest to książka dla każdego, kto chce oderwać się od nudnego świata i zasmakować innego życia. Jak by powiedział Don Vito "jest to propozycja nie do odrzucenia."(J. M.)

Mark Winegerdner: Powrót ojca chrzestnego
Napisanie kontynuacji "Ojca chrzestnego" było świetnym pomysłem. Znowu mogłam się przenieść w świat rodziny Corleone. Jednak uważam, że Mark Winegerdner zbytnio chciał upodobnić się do mistrza Mario Puzo i trochę przesadził z wulgaryzmami. Ale ja skromna licealistka nie mam chyba prawa polemizować z wykładowcą literatury na Florid State University. (J. M.)

cykl powieści Krystyny Nepomuckiej
Bohaterką jest biedna i zakompleksiona dziewczyna z Powiśla, która z czasem staje się panią doktor. Fabuła koncentruje się głównie na relacjach bohaterki z mężczyznami. Przez cały cykl przewija się wiele barwnych postaci i występuje mnóstwo zabawnych sytuacji. (Czytając o przygodzie Busia w łazience płakałam ze śmiechu.) (J. M.)

Erich Segal: Love story
Wzruszająca opowieść o miłości i poświęceniu tej drugiej osoby. O uczuciu, które nie miało szans przetrwania, a jednak z małego płomienia urosło do rozmiarów ogniska. O uczuciu, które dawało nadzieję na przetrwanie wśród obojętnych, egoistycznych ludzi. Głęboko w pamięć zapadły mi słowa głównej bohaterki: "Miłość nigdy nie mówi przepraszam." (J. M.)

Katarzyna Grochola: Ja wam pokażę!
Kontynuacja "Nigdy w życiu" i "Serca na temblaku", ostatnia część trylogii "Żaby i Anioły". Judycie udaje się wyjechać na Teneryfę, dostaje awans w pracy... Czego chcieć więcej... Może tego, żeby córka zdała doskonale maturę, Niebieski nie wyjeżdżał na pół roku do Ameryki, a Eksio przestał wtrącać się w jej życie!!! Nagle cały idealnie uporządkowany świat Judyty zaczyna sypać się jak domek z kart przez tego ostatniego. Czyżby zapowiadał się wielki COME BACK? Czy miłość do Adama przetrwa? A wielkim zwycięzcą jest... To, że powinni przeczytać ją fani dwóch poprzednich części, nie ulega wątpliwości. Wyzywający tytuł doskonale oddaje naturę książki i samej Judyty, która będzie (jak zwykle) stawiać czoło całej masie kłopotów! Warta uwagi lektura. Optymizm i energia bohaterki są zarażające! Inną rzeczą, która mi się podoba w książkach pani Grocholi to niezwykle intrygujące tytuły rozdziałów. Oto kilka z trzeciej części: Dlaczego mężczyzna nie chce żyć dłużej? , Nieletni odpoczynek, Zbłąkany wędrowiec i cholera, Nie potrafisz nawet karpia zabić!, Czar czterech kółek.... Słabo? ;-) (A. K.)

George Orwell: Rok 1984
"Rok 1984" to antyutopijna wizja przedstawiająca świat rządzony przez Wielkiego Brata, który widzi wszystko. Teleekrany, Policja Myśli - to tylko niektóre z narzędzi, którymi się posługuje, by kontrolować każdy ruch. Społeczeństwo w tej powieści podzielone jest na proli - zwykłych obywateli i członków Partii - dla których Wielki Brat jest wręcz Bogiem - dla niego zmieniają przeszłość i fałszują teraźniejszość. Jednym z członków Partii jest główny bohater - Winston - z którego perspektywy poznajemy rzeczywistość w świecie WB. Przez całą powieść możemy zaobserwować jego rozdarcie między Partią a własnym sumieniem, które przekonuje go do zniszczenia Wielkiego Brata - a co zwycięży - przekonajcie się sami. Świat przedstawiony w "Roku 1984" to świat, w którym takie słowa jak miłość, wolność nie istnieją, to świat, którego istnienie opiera się na strachu, nienawiści i chęci zniszczenia wszelkich dobrych uczuć. Polecam tę powieść - jest bardzo dobrą lekturą do refleksji o tym, czy świat opisany w tej powieści to tylko antyutopia czy też to świat, który nas otacza, tylko może nie zdajemy sobie z tego sprawy. WIELKI BRAT PATRZY - może właśnie na Ciebie? (M.K.)

Jonathan Carroll: Upiorna dłoń
Zbiór fantastycznych, czasem przerażających opowiadań, które skupiają się przede wszystkim na dobrej i złej stronie ludzkiej natury - tak można w jednym zdaniu streścić "Upiorną dłoń". Carroll przedstawia w nich m.in. wymyślonego przyjaciela, który staje się prawdziwym człowiekiem (Pan Fiddlehead); wizję piekła, w którym mękami ma być oglądanie bez przerwy filmów z Jane Fondą (Pokój Jane Fondy); Zmęczonego Anioła - Lucyfera; niespodziewane przeniesienie w przeszłość (Znów za rok matura); poznanie natury pieniędzy poprzez zmianę w banknot. W każdym z tych niezwykle ciekawych opowiadań J. Carroll przeplata życie ze śmiercią, zaskakuje zwrotami akcji i pogmatwaną fabułą, stale przechodzi od realizmu do fantastyki, czasem nawet baśni. Miłej lektury! (M.K.)

Barbara Kosmowska: Buba
Pogodna książka dla pogodnych nastolatek. Typowy temat braku akceptacji w szkole i w domu, tylko że przedstawiony na przykładzie komicznej rodziny, na czele której stoi dziadek uzależniony od totolotka. Typowe szczęśliwe zakończenie. Coś dla pierwszoklasistów. (J.M.)

Maria Grodecka: Wszystko o wegetarianizmie
Ta książka pokazuje, jakimi bezdusznymi ludźmi są ci, którzy objadają się mięsem. Autorka podaje wiele rozwiązań i przepisów dla początkujących wegetarian. Obala także mity, które towarzyszą niejedzeniu mięsa. Jako wegetarianka z przeszło dwuletnim stażem mogę polecić tę książkę, ale z pewnymi jednak zastrzeżeniami. (J.M.)

Harlan Coben: Nie mów nikomu
Jest to książka, która całkowicie wciąga czytelnika. Zaczynając kolejną kartkę, możesz oczekiwać niespodziewanych zmian akcji burzących Twoją logikę . Powieść posiada specyficzną atmosferę, która powoduje, że nie można oderwać się od czytania. (J.M.)

Elliot Aronson: Człowiek istota społeczna
Książka idealna dla osób interesujących sie psychologią i socjologią. Mnóstwo ciekawych faktów bardzo przystępnie wyjaśnionych, najczęściej na przykładach i doświadczeniach. Jeśli sprawia Ci przyjemność zgłębianie zachowań ludzkich, ta książka będzie dla Ciebie najlepszym przewodnikiem. (M.S.)

Betty Mahmoody: Tylko razem z córką
Książka opowiada o tym, że w pewnych okolicznościach różnice kulturowe są silniejsze niż wielka miłość . Jej autorką jest Amerykanka, która poślubiła muzułmanina. Przedstawia swoje zmagania z przeciwnościami losu uniemożliwiającymi jej ucieczkę z Iranu. Książka pokazuje taki świat muzułmanów, w którym występuje dyskryminacja kobiet i gdzie nie ma pozwolenia na ich samodzielność. (J.M.)

Emil Zola: Germinal
Klasyk. Dla wszystkich, których fascynuje literatura przedstawiająca rzeczywistość bez ubarwień, czasem w brutalny sposób. Książka opowiada o życiu robotników pracujących ciężko w kopalni węgla, o ich dojrzewaniu do buntu, o strajku, o biedzie, która doprowadza ludzi do zezwierzęcenia. Powieść raczej trudna w odbiorze, ale dająca przyjemność, kiedy już "wchłoniemy" ją całą. (K.K.)

do góry